چقدر فكر كنيم؟

خانه
آرشيو
پست الكترونيك

بخش اول مباحث يوگا : كنترل خشم


بخش دوم مباحث يوگا : صداقت


بخش سوم مباحث يوگا : تسلط بر طمع


مشاوره

قطره چه دارد تا به پاي دريا بريزد

آسمون رسمون

ساحل

دريا

كيوان سياره‌اي متفاوت

اولين برگ پاييزي

جهان در دست توست اگر بخواهي

آغاز کسی باش که پايان تو باشد

فقط براي ريتايي كه ميشناسمش

جمعه ٩ آبان ،۱۳۸٢

يه وقتا از اينکه هيچ احساسی نداری تعجب نميکنی؟!


الان يه جورايی هيچ احساسی ندارم.
يه کم تعجب ميکنم.
زندگی چيه؟!
تولد, تلاش برای تحصيل علم , تلاش برای تحصيل مال , تلاش برای بقای نسل ( آيا واقعيت در تلاش برای بقای نسله يا ارضای خود؟! ), و در نهايت تلاش برای بقا در اين جهان که به علت عدم موفقيت در اين امر شتافتن به سرای باقی را به دنبال دارد.

اگه بنا به فلسفه افلاطون , دنيای واقعی در جای ديگری است و آنچه در ايجا ميبينيم تصاويری است از آن اصل پس ما در اين دنيا چه ميکنيم؟!

اگر ظلمت اصل است و نور استثنايی است که بر اين ظلمت نمايان ميشود. پس ما اينجا برای آن هستيم که در صورت توانايی مميزانی باشيم برای ايجاد نور در ظلمت موجود جهانی !

آيا توان نورافشانی را داريم؟!

آيا توان رويارويی با ظلمت غالب را داريم؟!

آيا زندگی را رها کنيم يا آن را با همه فراز و نشيبش همانند يک رفيق شفيق که هر زگاهی با يک ضربه ناگهانی و از غافلگيرانه ما را همراهی ميکند دوست بداريم؟!

اينگونه دوست داشتن زندگی چگونه خواهد بود ؟! همراهی با دوستی شفيق که گاهی همه زندگی خود را مديون اويی و گاهی با ضربه های نه چندان کاری تو را مجروح , مجبور به ادامه مسير با تعريف نکات زيبا و اغوا کننده ميکند !

هرچه هست چيزی است که مجبوريم به همراهيش چه با رقبت چه با اکراه .


پيام هاي ديگران ()

یه دوست


[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]